Organizacións sociais, políticas e sindicais alertan da situación de emerxencia na que se atopa o sistema de dependencia en Galiza

Compostela, 22 de setembro de 2025.- Organizacións sociais, políticas e sindicais presentaron esta mañá, en rolda de prensa a Plataforma por unha Atención Digna á Dependencia “Emerxencia, Dependencia”, para facer fronte común á necesidade dunha atención digna á dependencia a través dun sistema público galego forte.

ASGADeD, BNG, CCOO, CIG, Compostela Aberta, COP (Colexio de Psicoloxía), COTOGA (Colexio de Terapia Ocupacional), COTS (Colexio de Traballo Social), CUT, Esquerda Unida, MODEPEN, SINDICATO LABREGO GALEGO, PODEMOS e PSOE presentaban esta mañá a plataforma “Emerxencia, Dependencia” e o manifesto no que se recollen tanto a análise da situación como as propostas coas que se pretende dar unha solución acaída á actual situación de emerxencia.

Con este motivo anunciaron que se solicitará unha xuntanza coa conselleira de Política Social e máis cos grupos parlamentarios, para que inclúan estas propostas como emendas nos orzamentos da Xunta para 2026, ademais da convocatoria dunha mobilización para o día 17 de novembro, coincidindo co debate das emendas á totalidade dos orzamentos.

Manifesto presentación da plataforma “Emerxencia, Dependencia”

NosDiario: Organizacions sociais e politicas lanzan a plataforma “Emerxencia, Dependencia” para denunciar situacion critica do sistema en Galiza

Praza.gal: O “colapso” na dependencia leva á creación dunha “fronte común” sindical, social e política

RNE Galicia – Presentación da plataforma “Emerxencia, Dependencia”

Comunicado da U.A. do Movemento Pensionista: ¡¡¡PAREMOS O XENOCIDIO DE GAZA !!!

26 de maio 2025

Desde hai case 22 meses, o mundo é testigo dun dos maiores crimes da historia recente da humanidade. O pobo palestino, espoliado desde hai décadas pola ocupación colonial en Gaza e Cisxordania, agora é vítima, na Franxa de Gaza, dunha especie de solución final”: un xenocidio en vivo que se desenvolve diante dos nosos ollos, por parte do exército de ocupación israelí, co apoio activo de EEUU e outras potencias occidentais, e a complicidade da maioría dos países árabes da zona. Segundo o reconto oficial de vítimas desta masacre, xa son máis de 55.000 as persoas asasinadas desde outubro de 2023.

Pero a traxedia é, sen dúbida, moito maior do que indican as cifras. Porque as vítimas contabilizadas oficialmente, o son a través dos corpos recuperados, pero non se contan os cadáveres sepultados baixo as ruínas dos edificios e casas bombardeadas (a maioría das existentes). Corpos que non se puideron recuperar nin identificar, polo que a cantidade real de vítimas será con seguridade moi superior, sen dúbida unha cifra de dimensións horribles.

Ademais e especificamente, máis de 20.000 desas vítimas son nenas e nenos (máis de 1.100 menores de 1 ano), o que confire ao monstruoso crime perpetrado polo exército de Netanyahu nun infanticidio planificado, o maior da historia da humanidade que se lembra. Eses miles de vítimas inocentes e indefensas, ademais doutros miles de criaturas mutiladas ou traumatizadas para sempre, converte a traxedia de Gaza nun golpe moral dificilmente soportable para calquera persoa cun mínimo de humanidade e sentimentos.

Tampouco podemos pararnos na mera dimensión cuantitativa das vítimas palestinas. Non esquezamos que cada unha desas persoas asasinadas polo exército sionista era unha vida humana, como a nosa, e tiñan o mesmo dereito á liberdade e a dignidade coma nós, os nosos familiares ou os nosos amigos. Cada un deses nenos e nenas asasinados polas bombas de Israel eran vidas tan preciosas como a dos nosos propios fillos, fillas ou netos. Vidas inocentes, segadas pola barbarie. É dificilmente imaxinable o horror e o sufrimento de quen ve os corpos esnaquizados dos seus fillos e fillas, pero non por iso debemos deixar de tentar poñernos no seu lugar, compartindo a súa dor, aínda que só sexa por un momento. O que está a suceder en Palestina e en Gaza interpélanos a toda a humanidade.

Ninguén de nós podería imaxinar, non fai tanto, que cousas como estas puidesen ocorrer en pleno século XXI, pero están a suceder. Nun marco de destrución total, o exército sionista reduciu a entullos casas, escolas, hospitais, instalacións administrativas ou de servizos básicos, como a auga. Están utilizando a fame, a sede e a falta de atención sanitaria como arma de exterminio. Actualmente hai máis de 15.000 bebés a piques de morrer de fame.

Non podemos mirar cara a outro lado, porque os nosos irmáns e irmás palestinas reclámannolo, e porque por conciencia temos a obrigación de tentar parar o xenocidio. Ademais, ninguén nos garante que a barbarie coa que hoxe se asasina a poboación gazatí e palestina, non poida aplicarse, nun futuro incerto, a quen se opoña aos plans dos poderosos, por exemplo nós mesmas.

Por todo iso, desde os movementos e plataformas pensionistas dos pobos e comunidades do Estado español, esiximos:

  • O fin do xenocidio en curso sobre Gaza, así como que acabe xa a ocupación colonial da terra palestina.

  • A entrada inmediata en Gaza de toda a axuda humanitaria para atender as necesidades máis urxentes: alimentación, auga, atención sanitaria e equipos de emerxencia.

  • A detención e posta ao dispor diante dos tribunais internacionais, dos responsables do goberno e do exército de Israel, autores destes horrendos crimes, empezando polo primeiro ministro Benjamín Netanyahu.

  • Mentres dure o xenocidio, a ruptura total de relacións diplomáticas, comerciais culturais e deportivas co ente sionista. É vital, para deter o masacre, que se leve a cabo un boicot real da subministración de material militar, así como a suspensión do comercio de armas con Israel.

  • Neste sentido, demandamos do Goberno español que acompañe as súas declaracións de boas intencións, que valoramos, con feitos concretos e prácticos, como o inmediato embargo de armas, a cancelación dos contratos de defensa con empresas sionistas, ou a negativa á utilización dos portos do Estado español como escala de material bélico para alimentar o xenocidio sobre Gaza e Palestina.

Desde aquí chamamos ás compañeiras e compañeiros pensionistas para que unamos as nosas forzas e sumémonos ás manifestacións e actividades en solidariedade co pobo palestino, que se están convocando en todos os territorios do Estado. Habemos de conseguir parar o xenocidio en Gaza, e tamén os asasinatos e o espolio en Cisxordania. E que o pobo irmán de Palestina poida decidir o seu futuro en paz e liberdade.

GAZA SOMOS TOD@S!! VIVA PALESTINA LIBRE!!

COESPE (Coordinadora Estatal por la Defensa del Sistema Público de Pensiones)

EHPM (Movimiento de Pensionistas de Euskal Herria)

MADPP (Movimiento Andaluz por la Defensa de las Pensiones Públicas)

MODEPEN (Movemento Galego en Defensa das Pensións e dos Servizos Públicos)

UNIDAD COESPE (Coordinadora Estatal de Pensionistas)

PLATAFORMAS DE PENSIONISTAS de Badajoz, Móstoles…

Modepen apoia a manifestación de SOS Sanidade Pública en Compostela o 06-04-2025.

Por terceiro ano consecutivo SOS Sanidade Pública convoca a todos/as os/as galegos/as a saír á rúa o vindeiro 6 de abril, ás doce horas, en Compostela1 esixindo “MÁIS SANIDADE PÚBLICA”.

Desde Modepen apoiamos esta convocatoria porque, como deciamos hai practicamente un ano, “a Sanidade Pública Galega segue en coma, na última fase do seu desmantelamento” e porque segue a ser necesaria “unha gran mobilización social e profesional para cambiar esa situación aberrante e inaceptábel”.

Este ano a convocatoria céntrase nos seguintes puntos:

MÁIS ATENCIÓN PRIMARIA

Centros de saúde e PAC dotados de persoal suficiente de todas as categorías, ben equipados, accesibles en 24-48 horas máximo, con consultas presenciais a solicitude do paciente. Reorientar a Atención Primaria á promoción, prevención, traballo comunitario e a participación social. Garantir o modelo de Atención primaria con especialistas de pediatría nos centros de saúde. Reforzar a capacidade da Atención Primaria de dar resposta aos problemas de saúde mental coa presenza da psicoloxía clínica.

MÁIS ATENCIÓN HOSPITALARIA

Utilización plena dos recursos instalados en hospitais mañá e tarde. Recuperar os recortes nos hospitais comarcais. Acabar coa política de concertación coa privada e restitución ao sistema público dos centros privatizados. Plans para reducir listas de espera e a rematar coa ocultación das mesmas. Reforzar as unidades de saúde mental tanto de adultos como infanto infanto-xuvenil. Acabar coa precariedade laboral do persoal. Esixencia da dedicación exclusiva ao persoal médico.

MÁIS SANIDADE PÚBLICA

Incrementar o orzamento sanitario público. Elaborar un Plan de Saúde Galego que adapte os recursos ás necesidades. Recuperar os servizos privatizados e as áreas sanitarias pechadas. Potenciar a Saúde Pública para combater os riscos e as epidemias para a saúde.

A “Lei Mordaza”, agora tamén contra @s pensionistas NON LLES DÁ VERGOÑA?

28 de marzo 2025

            A Delegación do Goberno en Madrid abriu expediente sancionador con multa de 1.200 euros a un compañeiro do movemento pensionista. O motivo? Este compañeiro foi unha das dúas persoas que comunicaron á mesma Delegación do Goberno, en cumprimento da normativa vixente, a convocatoria dunha manifestación unitaria en defensa das pensións públicas, o 22 de maio do ano pasado. Segundo a policía, nesa manifestación alterouse “ a orde pública”, aínda que ninguén lembra como. Tampouco houbo detidos nin identificados por eses supostos feitos.

Así pois, entendemos que esa sanción administrativa, dez meses despois dunha manifestación legalmente convocada e sen incidentes é, sinxelamente, un castigo colectivo cara a todo o movemento pensionista, utilizando unha lei represiva, para tentar afogar a súa voz.

Pero non é o único caso de pensionistas sancionados pola “Lei Mordaza”. Tamén foron sancionadas o ano pasado dúas compañeiras de Alcalá de Henares, nunha concentración pensionista de “os luns ao Sol”, por exhibir unha pancarta denunciando o xenocidio contra o pobo palestino. Parece que non foi do agrado do policía de quenda, que tentou reprimir ese acto. Outra arbitrariedade máis, que se suma á longa lista de miles de multas sen máis probas que a versión policial. Os movementos cidadáns, as protestas da xente traballadora e, agora tamén, as persoas pensionistas, son o obxectivo da “Lei Mordaza”, que este 30 de marzo cumpre 10 ANOS!

Din que o prometido é débeda. As promesas da derrogación da “Lei Mordaza”, feitas en campaña electoral polos dous socios do actual goberno, tanto PSOE como SUMAR, son parte dunha débeda que o actual goberno, que se di “progresista”teñen cos seus propios votantes, pero tamén coas xentes traballadoras, pensionistas e o conxunto da cidadanía. Cada día que pasa sen derrogar esa lei represora debería encherlles de vergoña, pola covardía de non cumprir coa súa palabra e optar pola vía autoritaria. Deberían ruborizarse se, ademais, segundo datos do seu propio Ministerio do Interior, a maior parte das multas impostas nestes dez anos fórono baixo o mandato deste goberno supostamente “de esquerdas”. Agora que tamén se nos ameaza desde o Ministerio de Defensa, con enormes aumentos dos gastos militares a cargo das necesidades sociais, é pertinente lembrarlles que o autoritarismo e o militarismo son a peor cara do capitalismo.

Tomamos boa nota de que as multas contra as e os compañeiros pensionistas son contra todo o colectivo, e o son por defender as pensións públicas e a liberdade de expresión.Tamén somos e seremos solidarias con todas as persoas vítimas deste Estado autoritario e das súas leis represivas. Non podemos esquecer, entre outros casos, aos 6 de Zaragoza, nin ás sindicalistas da Suíza de Xixón ou do SAT de Granada. Agora,tamén, chamamos á solidariedade das xentes traballadoras e pensionistas cos nosos compañeiros represaliados de Madrid e Alcalá de Henares. As organizacións e os movementos de pensionistas dos diferentes pobos e comunidades que firmamos este escrito, temos moi claro aquilo de que “se nos tocan a un@, tócannos a tod@s”.

Esiximos ao Goberno e aos grupos políticos que lle apoian, a que procedan inmediatamente á DERROGACIÓN DA LEI MORDAZA.

GOBERNE QUEN GOBERNE, AS PENSIÓNS E OS DEREITOS DEFÉNDENSE

COESPE (Coordinadora Estatal por la Defensa del Sistema Público de Pensiones)

EHPM (Movimiento de Pensionistas de Euskal Herria)

MADPP (Movimiento Andaluz por la Defensa de las Pensiones Públicas)

MODEPEN (Movemento Galego en Defensa dás Pensións e dos Servizos Públicos)

UNIDADE COESPE (Coordinadora Estatal de Pensionistas)

PLATAFORMAS DE PENSIONISTAS de Badajoz, Móstoles…

Modepen dá a benvida a Asociación Galega na Defensa do Sistema Público de Dependencia e Discapacidade (ASGADeD)

En rolda de prensa deste martes 14 de xaneiro presentouse a Asociación Galega na Defensa do Sistema Público de Dependencia e Discapacidade (ASGADeD) constituída por un grupo de persoas de diversas contornas sociais e profesionais.

Denuncian que, por unha banda, a Xunta de Galiza aposta por converter o Sistema Público Galego de Dependencia nun Sistema de Beneficencia “Low Cost”, como demostra a baixa intensidade dos servizos, as ínfimas contías das prestacións económicas e o seu claro infra-financiamento, a preferencia pola “Prestación Económica de Coidados no Entorno Familiar (PECEF)” en detrimento do SAF (Servizo de Atención no Fogar) ou pola enorme escaseza de residencias públicas.

E por outra banda constatan como a Xunta de Galiza favorece descaradamente a privatización do sistema da dependencia, que xa conta cunha forte presenza de Fondos de Investimento estranxeiros (“fondos voitre”), que unicamente buscan a maximización de beneficios e non o correcto coidado das persoas en situación de dependencia. Neste sentido lembran que o Estado español só dedica aos servizos sociais o 0,8% do seu PIB, mentres que a media da Unión Europea é do 1,6% chegando nos Países Nórdicos a máis do 3%.

ASGADeD traballará para modificar a realidade antes descrita mediante a construción dun movemento social forte, amplo, plural e transversal, que mobilice á sociedade galega para exixirlle ás administracións públicas un compromiso real cuns servizos sociais da dependencia e discapacidade de calidade e de financiamento, titularidade, xestión e provisión 100% públicas. Un servizos que permitan “Envellecer na casa”, prestando servizos de proximidade (Servizos de Axuda no Fogar, Centros de Día, Tele-asistencia, …) que adíen o momento do ingreso nun Centro Residencial.

E por isto ASGADeD reivindica:

-Uns servizos sociais de dependencia de cobertura universal e gratuítos.

-Un financiamento adecuado polas administracións públicas.

A realización das inspeccións pertinentes que garantan a calidade nos coidados ás persoas usuarias.

Rateos de profesionais adecuados, debidamente formados, e con condicións laborais e salariais dignas.

-Priorizar os servizos formais do SAF, Atención Residencial, Centros de Día, … prestados por profesionais respecto ás prestacións económicas (Vinculada aos Coidados na Contorna Familiar, Vinculada ao Servizo, …) que se basean nos coidados informais prestados desde a contorna familiar por coidadores non profesionais;

-A coordinación cos servizos sanitarios públicos de Atención Primaria, dotándoos dos recursos necesarios.

Uns servizos abertos á participación das persoas usuarias e dos seus familiares, así como da veciñanza das localidades na que se sitúen ou ás que dean servizos.

Na rolda de prensa comentáronse tamén as últimas decisións que tomou a Xunta, aproveitando as Festas do Nadal, e que amosan a teima privatizadora e precarizadora dos servizos da dependencia:

1) A Orde do 4 de decembro de 2024 (DOG do 13/12/2024) que modifica a Orde do 18 de abril de 1996, afondando nos recortes do persoal sanitario que debe existir nas residencias.

2) A Resolución de 31 de decembro de 2024 (DOG do 02/01/2025) coa que a Xunta:

Unifica os procedementos da dependencia e da discapacidade sen ampliar os equipos de valoración nin abordar en profundidade a falta de persoal.

– Abre a posibilidade de conveniar a realización dos informes de saúde con mutuas privadas.

– Elimina a obrigatoriedade da realización do Informe Social, debilitando o papel dos e das traballadores sociais e comprometendo a calidade da atención.

– Estabelece a citación da dependencia e da discapacidade a través de mensaxe no móbil, o que non permitirá que as citacións se realicen de forma efectiva.

Finalmente o 26/12/2024 o Presidente da Xunta informou de que os dependentes que teñan recoñecido o dereito á unha prestación da dependencia e están agardando por unha praza pública (nunha residencia ou centro de día, ou por recibir atención no seu domicilio, …,) recibirán unha axuda directa do Goberno galego. Unha “paguiña”, que xa se prometera no 2023, e da que se descoñece o importe e o control da mesma.

Noticias sobre a rolda de prensa:

GaliciaPress: https://www.galiciapress.es/articulo/movimientos/2025-01-14/5137262-nace-asgaded-defensa-sistema-publico-dependencia-beneficios-cuidados-terminos-casan-mal

Nos diario: https://www.nosdiario.gal/articulo/social/nace-entidade-sistema-beneficencia-low-cost-da-xunta/20250114145424214592.html

Xornal Galicia: https://xornalgalicia.com/actualidad/agenda/presentacion-publica-da-asociacion-galega-na-defensa-do-sistema-publico-de-dependencia-e-discapacidade

Galicia Confidencial: https://www.galiciaconfidencial.com/noticia/282779-nace-asgaded-asociacion-defender-sistema-publico-dependencia-calidade-galicia

 

Aprobada por unanimidade a moción das pensións que defendeu Por Chantada – Interior Galego Vivo no pleno do Concello de Chantada.

Documento da Moción do grupo municipal Por Chantada – Interior Galego Vivo na defensa das pensións dignas no interior galego.

Aprobada por unanimidade a moción das pensións que defendeu Por Chantada – Interior Galego Vivo no pleno.

Concretamente, os 12 asistentes (na Corporación hai 13 persoas concelleiras) acordaron:

👉🏼 O Concello de Chantada comprométese coa dignidade das persoas pensionistas e apoia que, por lei, se estabeleza que a pensión contributiva mínima sexa igual ao salario mínimo interprofesional (SMI)”.

👉🏼 A Corporación “manifesta a súa adhesión á campaña pola blindaxe das pensións na Constitución Española, mediante a prohibición expresa da privatización do Sistema Público de Pensións e da perda de poder adquisitivo das pensións, blindando as pensións como unha prestación social fundamental”.

👉🏼 Por último, a moción presentada insta a “dar traslado ao Congreso e ao Senado do Reino de España dos acordos adoptados para que lexislen e, por lei, se estabeleza que a pensión mínima sexa, cando menos, igual ao SMI, aplicando a tal efecto revalorizacións anuais progresivas até 2030. En todo caso, e con carácter inmediato, ningunha pensión contributiva no mundo rural debería ficar por baixo dos 1000 euros”.

Antom Fente lembrou durante a súa defensa que “PP e PSOE reformaron en 2011 o artigo 135 da Constitución española sen referendo para impor o ditame de Bruxelas, é dicir, a estabilidade orzamentaria e entregar a soberanía económica. En outras palabras, para o que interesa a Constitución refórmase sen pudor, en canto para o fundamental, como as pensións, póñense escusas de todo tipo.

De igual xeito, explicou que o fundamental para o sistema de pensións é “a solidariedade interxeracional, é dicir, a calidade do traballo, para o que é necesario que exista emprego e salarios altos”. Desta arte, Fente explicou que “o Fondo de reserva da Seguranza Social, a denominada como Hucha das pensións, volve incrementarse situándose hoxe en 5578 millóns de euros polo récord de cotizacións. Porén, é moi pouco para o que podería ser, pois foi saqueado por Mariano Rajoy, xa que durante o seu goberno (2012-2017) pasou de 66.815 millóns de euros a só 8.095, sen esquecer os 5.000 millóns de euros que retirou Pedro Sánchez (2018-2019)”.

Pleno ordinario 5 de decembro de 2024 [vídeo e documentación]

Tamén se aprobou en Sober e Vilardevós. Vaise debater tamén en Laza e Monforte de Lemos.

Bulos, trolas e mentiras flagrantes

Moi mal van as cousas para que en Modepén teñamos que asinar manifestos como o de “apoio ao científico Fernando Valladares e ao resto de persoas, colectivos e entidades que están a ser acosadas por amosar as numerosas evidencias do cambio climático”. Un manifesto que naceu xa coa adhesión de 850 entidades, asociacións ou colectivos e a que nos estamos sumando máis, entre elas, como dicimos, MODEPEN (o prazo de adhesións é ata o 28 de novembro). (https://fnca.eu/74-fundacion/1814-manifiesto-en-apoyo-a-fernando-valladare)

Moi mal van as cousas para que Maldita.es, a páxina web especializada en investigar e desenmascarar bulos, trolas e mentiras flagrantes e interesadas, estea estes días batendo récords de análises, chegando a ter que abrir unha páxina específica con información (máis ben anti-desinformación) actualizada sobre a DANA: (https://maldita.es/clima/20241030/dana-consecuencias-este-sur-victimas-bulos/ )

E non é que de súpeto nos volvesemos todos contadores de bulos, trolas e mentiras flagrantes. Os responsábeis son uns poucos, por razóns de lucro, protagonismo ou “política” (se a iso se lle pode chamar política) e todos coñecemos e sabemos de algúns. E hai tamén uns responsábeis especiais, os propietarios das redes sociais centralizadas (Tick.Tock, Instagram, Facebook, X-twitter…) eses magnates e mangantes que viven mellor (aínda) grazas a eses bulos, trolas e mentiras flagrantes, como denuncian neste artigo, tamén de maldita.es, centrado na DANA pero que sabemos que se pode extrapolar a calquera situación que lles dea pé, se ben é certo que utilizar a traxedia de Valencia o fai máis despreciábel. (https://maldita.es/malditatecnologia/20241119/desinformacion-dana-respuesta-plataformas-redes-sociales/)

Unha situación que tampouco é totalmente nova, certamente. Por exemplo, en Modepén coñecemos ben un vídeo de hai uns anos, pero que sigue a rolar, e que utiliza imaxes nosas e de outras organizacións de pensionistas para engadirlle un audio contrario ás nosas ideas e claramente manipulador e fascista. Reproducimos a súa imaxe inicial (e evidentemente rogamos non difundilo e si denuncialo)

Pero aínda que estas “mentiras ” leven tempo entre nós e aínda que lle podamos atopar semellanzas a contos máis antigos como o das meigas, o certo é que neste momento están a acadar niveis moi preocupantes. E que tantas mentiras non poden ser casuais, nin deberse unicamente as novas tecnoloxías, que certamente favorecen a súa propagación. Nin tampouco se deben só a intereses de protagonismo ou de lucro de algúns desalmados. Hai uns intereses de desestabilización política, de potenciar á extrema dereita, contra os que temos que estar alerta e aos que temos que denunciar.

Comunicado da U.A. do Movemento Pensionista: COAS VÍTIMAS DA DANA E O POBO VALENCIANO.

19 de novembro de 2024

          As organizacións e plataformas de pensionistas dos diferentes pobos e comunidades do Estado queremos manifestar a nosa solidariedade coas familias e amigos das vítimas das inundacións da DANA que arrasou 78 pobos o pasado 29 de outubro: 2 en Castela-A Mancha, un en Andalucía e 75 na provincia de Valencia.

          Queremos transmitirlles a dor e a consternación das persoas pensionistas pola perda das vidas de 219 persoas identificadas ao día de hoxe, desexando que se atopen as outras 11 persoas desaparecidas, aínda que xa pasaron máis de vinte días desde a traxedia.

Aínda que todas as vidas perdidas impórtannos por igual, é preciso sinalar que máis dun centenar desas vítimas mortais eran persoas de máis de 70 anos, que se viron atrapadas en residencias ou nos seus propios domicilios. Este feito deixa ben ás claras a especial vulnerabilidade das persoas maiores, evidencia que desde o movemento pensionista vimos denunciando e esixindo medidas efectivas para protexer e dignificar a vida desas persoas.

Pero moitas desas mortes poderíanse evitar, se os responsables do Consell da Generalitat Valenciana, co presidente Carlos Mazón á cabeza, fixesen caso aos avisos que recibiron, e cumprisen coa súa obrigación de activar os protocolos e alertar á poboación (máis da metade das persoas falecidas víronse atrapadas en espazos pechados). Deberon tamén suspender a xornada laboral para protexer a saúde e a seguridade das e os traballadores, como esixe a Lei de Prevención de Riscos Laborais. Como se fixo co persoal da Deputación de Valencia, que foi enviada a casa ao mediodía, ou a Universidade de Valencia, que suspendeu a súa actividade ese día 29 de outubro.

O goberno valenciano non debeu ceder ante as presións dunha patronal depredadora, que mantivo nos seus postos de traballo á xente, pasase o que pasase, con resultado letal en moitos casos. Un goberno de PP e Vox, de negacionistas climáticos, que se estreou pechando (e xactáronse diso) a Unidade Valenciana de Emerxencias, mentres desviaban recursos para promocionar a tauromaquia.

Non estamos soamente ante a inacción duns xestores incompetentes, senón ante decisións de gobernantes con resultado de morte. As responsabilidades destes políticos, e tamén dos empresarios, deberán ser depuradas ante os tribunais de xustiza. Pero sen esperar a iso, Carlos Mazón debería ter dimitido xa, xunto co seu goberno. Estivo desaparecido durante as horas máis críticas da emerxencia. A saber onde estivo, pero non foi alí onde debía. Por iso Mazón está claramente incapacitado para xestionar nada, e decenas de miles de valencianos e valencianas esixiron a súa dimisión na histórica manifestación do pasado día 9 de novembro.

Hai demasiado tempo que a especulación capitalista disparou a construción desbocada, tanto residencial como industrial, en costas e áreas inundables, sen ter en conta os potenciais riscos que conleva, sobre todo en zonas como o País Valenciano, onde adoitan desenvolverse ciclicamente fenómenos de pinga fría. As medidas ecocidas de elites e gobernos, desatendendo á ciencia e os movementos ecoloxistas, aceleran o quecemento global, e a frecuencia e intensidade deses desastres naturais. Esta nova inundación, a peor de máis dun século pero probablemente non a última levouse por diante infraestruturas vitais de todo tipo, arrasou rúas e barrios enteiros, destruíndo non menos de 130.000 vivendas de xente traballadora.

Tamén hai demasiado tempo que os servizos sociais esenciais están a desmantelarse; que a sanidade, educación, pensións e servizos sociais están a deteriorarse e privatizando, para regar de recursos públicos as contas de resultados das elites e manter a institucións, como a monarquía, a xerarquía católica (que non se destacou pola súa solidariedade, ante a DANA) ou a industria bélica, absolutamente parasitarias. Este inmenso desastre debe facer cambiar as prioridades dos recursos públicos, e activar políticas para protexer todos os postos de traballo e a actividade da xente damnificada, pero tamén e sobre todo poñendo á súa disposición o parque de vivendas baleiras en mans dos bancos e da Sareb.

Non soamente débense paliar as consecuencias desta DANA, senón que é imprescindible abordar un plan preventivo integral, coa participación dos equipos técnicos e científicos necesarios, para previr futuros episodios de desastres naturais que por desgraza chegarán, e protexer á poboación e á natureza das súas consecuencias.

Por último e non menos importante, habemos de valorar e recoñecer o inmenso movemento de solidariedade co pobo valenciano que se está desenvolvendo, coa especial presenza da mocidade no mesmo. Persoas do propio país e de todos os territorios que están a dar o mellor de si mesmas para axudar a quen máis o necesitan porque o perderon todo. Emociona ver ao pobo valenciano reaccionando como unha soa voz ante a ignominia dos seus gobernantes, esixindo responsabilidades e defendendo o que é seu. Unimos a nosa voz á súa, e esiximos xa a dimisión de Carlos Mazón e o seu goberno.

Desde as organizacións pensionistas dos pobos e comunidades do Estado enviamos ao País Valenciano nosa solidariedade. Facemos un chamamento ás nosas compañeiras e compañeiros para que apoien material e economicamente aos pobos afectados, para que as nosas irmás e irmáns valencianos superen este terrible episodio, normalicen as súas vidas canto antes e garántanse os seus recursos, os seus dereitos e o seu futuro.

ASJUBI40 (Asociación Jubilación Anticipada sin Penalizar)

COESPE (Coordinadora Estatal por la Defensa del Sistema Público de Pensiones)

EHPM (Movimiento de Pensionistas de Euskal Herria)

MADPP (Movimento Andaluz por la Defensa de las Pensiones Públicas)

MODEPEN (Movemento Galego en Defensa dás Pensións e os Servizos Públicos)

UNIDADE COESPE (Coordinadora Estatal de Pensionistas)

PLATAFORMAS DE PENSIONISTAS de Badajoz, Móstoles…

Documento do Comunicado para descargar.

FRONTE Á INCERTEZA, UNIDADE E DETERMINACIÓN. A loita pensionista non se vai de vacacións

Comunicado da Unidade de Acción dos Movementos Pensionistas

8 de xullo 2024

O resultado das eleccións europeas do pasado día 9 de xuño supón un incremento das ameazas sobre os dereitos sociais e as liberdades, nos diferentes pobos de Europa. Isto engádese ás constantes alusións dos dirixentes occidentais e a OTAN a un enfrontamento bélico con Rusia que, de entrada, xa supón o desvío de inxentes cantidades de diñeiro público cara aos beneficios da industria militar. Co ascenso da extrema dereita e a chantaxe da guerra, o sistema neoliberal seguirá saqueando os recursos e dereitos da clase traballadora, cada vez con menos complexos. Por iso temémonos que, cunha máis autoritaria composición do Europarlamento e da propia Comisión Europea, aumenten as presións para restrinxir, empobrecer e privatizar as pensións públicas, ao ditado das elites financeiras.

Nese contexto de aumento da incertidume, as plataformas e movementos pensionistas dos diferentes Pobos e Comunidades do Estado español continuaremos vixiantes e mobilizándonos, como o vimos facendo desde fai máis de seis anos. A dignidade das pensións non é ningún agasallo, senón un dereito de toda a clase traballadora. As reivindicacións pensionistas, por tanto, son unha necesidade: tanto a suficiencia das pensións mínimas, como o acabar coa brecha de xénero; tanto a actualización das pensións co IPC real, como as xubilacións anticipadas de 40 ou máis anos cotizados sen penalizar; tanto a obrigación legal da Auditoría de contas da Seguridade Social, como o mantemento da taxa de reposición das pensións públicas, así como tamén o parar os intentos de privatización que supoñen os Plans de Pensións de Emprego, entre outras propostas. En definitiva, unhas reivindicacións compartidas e sentidas polo conxunto do movemento pensionista.

Ademais das iniciativas territoriais que se veñen desenvolvendo por parte das plataformas e os movementos, desde o espazo de Unidade de Acción estatal coordinamos nos últimos meses diversas accións conxuntas:

1. Entre decembro e xaneiro pasados tivemos unha serie de reunións cos grupos parlamentarios do Congreso dos Deputados que apoiaron a investidura, excepto o PSOE. Aínda que ao final non houbo debate sobre os Orzamentos Xerais do Estado (PXE), as liñas de interlocución seguen abertas, así como os compromisos sobre algunhas das nosas principais reivindicacións, que seguen vivas e non foron atendidas. Por tanto, unha das nosas tarefas pendentes é tentar que todo iso tradúzase en feitos concretos, sexa cal for o escenario do futuro inmediato.

2. A mobilización unitaria de primavera levouse a cabo o pasado día 6 de maio, territorial e descentralizada. Houbo un total de 143 actos reivindicativos en todo o Estado (81 deles en Euskal Herria), coa entrega en 28 cidades dunha carta aberta á ministra Elma Saiz. Esta mobilización veu reforzar o traballo das distintas plataformas e movementos en prol das reivindicacións máis arriba descritas.

3. Celebrouse en Bilbao o I Encontro internacional de Plataformas de Pensionistas e Sindicatos, os pasados días 23 e 24 de maio, con participación de organizacións dos estados francés, alemán e español. Nese encontro constatouse que a loita polas pensións públicas nos diferentes pobos de Europa comparten características moi similares, derivadas da cobiza capitalista. É por iso que, como reflicte o documento de conclusións dese Encontro, temos a

obrigación como movemento de reforzaras nosas propias iniciativas territoriais, pero tentando a coordinación a escala europea canto antes. En breve publicaremos o documento final do encontro, coas firmas de todas as organizacións participantes.

Queremos alertar ás persoas pensionistas, e tamén ás e os traballadores que aínda non o son que, aínda que temos dereito ao lexítimo descanso, non deberiamos relaxarnos en exceso este verán. Ás incertidumes sinaladas ao principio polo ascenso dos autoritarismos nas institucións europeas, engádese o risco de que se aproveite a distracción estival para acelerar a privatización das pensións, coa firma de convenios colectivos que inclúan os PPEs (de momento só asinaron o convenio da construción, pero anúncianse outros). Habemos de parar os pés a ese proxecto, e sinalar a responsabilidade dalgúns dirixentes sindicais no mesmo. En definitiva, reforzar o traballo que se vén realizando.

Habemos de seguir insistindo na gravidade do incumprimento legal que supón a non realización da Auditoría de contas da Seguridade Social (Lei 21/2021), así como na necesidade de derrogar os aspectos negativos de todas as reformas de pensións e laborais que destrúen os dereitos das persoas traballadoras e pensionistas. Tamén esiximos a derrogación da “lei mordaza”, que se chegou a aplicar de maneira vergoñenta sobre pensionistas. A nosa total solidariedade con esas compañeiras e compañeiros.

Ademais da actividade para o verán que ata aquí relatamos, (sen descartar outras posibles accións), queremos dar a coñecer o acordo das plataformas e movementos dos pobos e comunidades do Estado, da Unidade de Acción pensionista, de dúas xornadas de mobilización para o próximo outono:

1. Luns 30 de setembro de 2024. Un “luns ao Sol especial”, enmarcado na celebración do “Día Internacional das Persoas de Idade”, do día seguinte 1 de outubro. A desenvolver de maneira unitaria en cada territorio, con cartel e manifesto conxunto, e como impulso para a seguinte mobilización.

2. Sábado 26 de outubro de 2024. Gran Manifestación pensionistas, traballadoras e cidadanía en Madrid.

Resistir, insistir, nunca desistir!

Goberne quen goberne, as pensións públicas e os dereitos deféndense!

ASJUBI40 (Asociación Jubilación Anticipada sin Penalizar)

COESPE (Coordinadora Estatal por la Defensa del Sistema Público de Pensiones)

EHPM (Movimiento de Pensionistas de Euskal Herria)

MADPP (Movimiento Andaluz por la Defensa de las Pensiones Públicas)

MODEPEN (Movemento Galego en Defensa das Pensións e dos Servizos Públicos)

UNIDAD COESPE (Coordinadora Estatal de Pensionistas)

PLATAFORMAS DE PENSIONISTAS de Badajoz, Móstoles…

 

 

 

 

SINDICALISMO NON É DELITO. SOLIDARIDADE COAS 6 DA SUIZA.

Comunicado da Unidade de Acción dos Movementos Pensionistas

1 de xullo de 2024

As Plataformas e Movementos de pensionistas dos pobos e comunidades do Estado vemos con indignación a crecente onda de represión sobre os movementos sociais e os dereitos á manifestación e a protesta.

Comezamos por manifestar o noso rexeitamento á sentenza de condena a tres anos e medio (e unha indemnización de 125.428 euros para o empresario) contra seis traballadoras polas concentracións que se sucederon nun conflito laboral coa empresa A Suíza, pastelería de Xixón. Nunha nova sentenza contra a liberdade sindical e as liberdades democráticas, o Tribunal Supremo, sala segunda presidida por Manuel Marchena, rexeitou o recurso de casación que interpuxo o sindicato CNT, e ratifica dita condena.

Os feitos denunciados consistían en manifestarse fronte á pastelería, utilizando megafonía informando do conflito e chamando á solidariedade. Despois do calvario de máis de 7 anos do proceso, son condenadas, establecendo un perigoso precedente, pois abre unha vía de privación de liberdade ás persoas que se resistan ás actitudes caciquís de calquera empresa.

Facer sindicalismo, non pode ser considerado un delito. Desde o noso Movemento mostramos o noso respaldo cara aos e as sindicalistas combativas e as súas organizacións así como cos movementos sociais que se manifestan nas rúas. E seguiremos mostrando o noso rexeitamento ás accións que pretenden coartar as liberdades da cidadanía. Por ese motivo esiximos a Derrogación da Lei mordaza, e a liberdade sindical absoluta.

Tamén rexeitamos as represalias dirixidas contra dúas compañeiras pensionistas de Alcalá de Henares, por aplicación da nefasta Lei Mordaza e esiximos o peche do expediente sancionador levado a cabo contra elas na concentración dos Luns ao Sol, e o xuízo pendente a outras tres sindicalistas do SAT por protestar polo despedimento dunha delegada sindical, que se unen á larguísima lista de persoas represaliadas en aplicación da “Lei Mordaza”.

Non podemos esquecer tampouco aos 6 de Zaragoza, uns mozos antifascistas que xa están no cárcere por manifestarse contra os fascistas de VOX. Nunca seremos unha democracia plena si se castiga aos que protestan contra os autoritarios herdeiros do franquismo. Vaia pois, a nosa solidariedade e apoio con estes mozos.

O movemento pensionista somos parte da clase traballadora, e as nosas reivindicacións van indisolublemente ligadas aos dereitos e liberdades laborais, salariais e sindicais. Por iso facemos un chamamento á solidariedade con todas as compañeiras e compañeiros que están a sufrir represión xudicial, policial ou administrativa por exercer os seus dereitos.

Podes mostrar o teu apoio ás 6 da Suíza, asinando este manifesto: hcps://www.cnt.es/noocias/sumate-ao-apoio-a-as-compas-de-a-suíza/

SE NOS TOCAN A UNHA, TÓCANNOS A TODAS

GOBERNE QUEN GOBERNE, OS DEREITOS E AS PENSIÓNS PÚBLICAS DEFÉNDENSE

ASJUBI40 (Asociación Jubilación Anticipada sin Penalizar)

COESPE (Coordinadora Estatal por la Defensa del Sistema Público de Pensiones)

EHPM (Movimiento de Pensionistas de Euskal Herria)

MADPP (Moviminto Andaluz por la Defensa de las Pensiones Públicas)

MODEPEN (Movemento Galego en Defensa dás Pensións e dos Servizos Públicos)

UNIDADE COESPE (Coordinadora Estatal de Pensionistas)

PLATAFORMAS DE PENSIONISTAS de Badajoz, Móstoles…